«Μάρσαρε, μάρσαρε!», φώναζε ο Βέγγος με τη μούρη του στην εξάτμιση. Μόλις είχε φύγει από την Αθήνα και βρισκόταν στον καθαρό αέρα της εξοχής. Ομως του έλειπε το... καυσαέριο. Απορημένος ο οδηγός του λεωφορείου «μάρσαρε» και ο Βέγγος -γεμάτος πλέον καυσαέρια- ένιωσε όπως και στην πόλη.
Κ. Μπίρμπος, ιδιοκτήτης συνεργείου: Η ζήτηση αυξήθηκε κατακόρυφαΗ σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα πάλι δεν έχει να ζηλέψει σχεδόν σε τίποτα την ταινία εποχής. Επιμένουμε να αναπνέουμε τους πλέον τοξικούς ρύπους των οχημάτων, τη στιγμή που υπάρχει εδώ και δεκαετίες η λύση της «καθαρής» αλλά και φτηνής υγραεριοκίνησης. Κάτι που, βεβαίως, δεν αναγνωρίζει το ελληνικό κράτος, καθώς τα τέλη κυκλοφορίας είναι ίδια με τα Ι.Χ. που κινούνται με «βρώμικα» καύσιμα.
Ωστόσο για να ξυπνήσεις το ενδιαφέρον του Ελληνα, πρέπει πρώτα να μιλήσεις στην -πλέον άδεια- τσέπη του και ύστερα στην περιβαλλοντική του συνείδηση. Με την ακριβότερη αμόλυβδη στην Ε.Ε. των 27, η μετατροπή ενός Ι.Χ. από βενζινοκίνητο σε υγραεριοκίνητο εξασφαλίζει με τα ίδια χρήματα τα διπλάσια, περίπου, χιλιόμετρα από όσα η βενζίνη.
10.000 οχήματα στην Ελλάδα
Η σημερινή τιμή του υγραερίου είναι στα 0,70 λεπτά το λίτρο. «Για γέμισμα φιάλης 40 λίτρων (ποτέ δεν φουλάρει για λόγους ασφαλείας) θα πληρώσεις 28 ευρώ και θα κάνεις 400 χλμ.», λέει ο Κωνσταντίνος Μπίρμπος, ιδιοκτήτης πιστοποιημένου συνεργείου μετατροπής. Επιπλέον, η ανακατασκευή σε υγραεριοκίνητο δεν σημαίνει πως δεν θα δουλεύει η βενζίνη, με τον οδηγό να έχει τη δυνατότητα επιλογής του καυσίμου.
«Είναι κάτι που χρειάζεται επειγόντως η Αθήνα», συνεχίζει. «Σε ολόκληρη την Ελλάδα, περισσότερα από 10.000 οχήματα κινούνται με υγραέριο. Είναι περιβαλλοντικά φιλικό, οικονομικό και ασφαλές», ενώ το σύστημα της υγραεριοκίνησης μπορεί να εγκατασταθεί σε όλα τα αυτοκίνητα ανεξάρτητα από την παλαιότητά τους. Στο συνεργείο του κ. Μπίρμπου στου Ρέντη, που λειτουργεί παράλληλα και πρατήριο ανεφοδιασμού, η αναμονή για μετατροπή σε υγραεριοκίνητο είναι περίπου τρεις με τέσσερις μήνες.
Απόσβεση σε ένα χρόνο
«Από πέρσι η ζήτηση για μετατροπή έχει αυξηθεί κατακόρυφα, σε όλα τα νόμιμα συνεργεία». Το κόστος της μετατροπής εξαρτάται από τον κινητήρα και τον κυβισμό του αυτοκινήτου, ξεκινάει από 950 ευρώ και φτάνει μέχρι τα 2.700 ευρώ. «Απόσβεση γίνεται σε ένα χρόνο». Μειονέκτημα πάντως της μετατροπής του αυτοκινήτου είναι ο χώρος που πιάνει η φιάλη στο πορτ μπαγκάζ. Τέλος, ο κ. Μπίρμπος εφιστά την προσοχή των καταναλωτών στα αρκετά παράνομα συνεργεία μετατροπής, που δεν έχουν ούτε την κατάρτιση αλλά ούτε και την απαραίτητη πιστοποίηση από το υπουργείο Μεταφορών.
Η μετατροπή πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένο συνεργείο και μηχανικούς που έχουν άδεια τεχνίτη συστημάτων υγραερίου. Μετά και την εγκατάσταση, το συνεργείο δίνει στον κάτοχο του αυτοκινήτου υπεύθυνη δήλωση με την οποία ενημερώνει το ΚΤΕΟ πως η μετατροπή έγινε σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του υπουργείου Μεταφορών. Το αυτοκίνητο μετά περνάει από τον έλεγχο ΚΤΕΟ, προκειμένου να διαπιστωθεί αν πληροί της προϋποθέσεις ώστε να πάρει την άδεια κυκλοφορίας με χρήση υγραερίου ως καυσίμου κίνησης. Παρ' όλο που το υγραέριο είναι φιλικό προς το περιβάλλον, τα τέλη κυκλοφορίας παραμένουν ίδια.
Ο Κωνσταντίνος Κασιμάτης έχει μεγάλη οικογένεια (έξι αδέρφια) καθώς και εταιρεία με μικρό στόλο αυτοκινήτων. Τα συνολικά 12 αυτοκίνητα που βρίσκονται στην κατοχή τους, κινούνται όλα με υγραέριο. «Δεν υπολογίζω πλέον τα καύσιμα», λέει. «Είναι ό,τι πιο καθαρό και οικονομικό υπάρχει. Εκτός από τα όσα εξοικονομούμε στα καύσιμα, με το υγραέριο χρειάζονται πιο αραιά σέρβις επειδή ο κινητήρας κάνει καθαρότερη καύση και δεν αφήνει υπολείμματα». Το παράπονό του ωστόσο είναι ότι η Ελλάδα «στο θέμα της καύσης είναι τουλάχιστον 1.000 χρόνια πίσω. Τώρα μόνο με την ακρίβεια έχουν αρχίσει όλοι να ψάχνονται και να ξυπνάνε».
Πανελλαδικά υπάρχουν γύρω στα 50 πρατήρια ανεφοδιασμού. «Στην Αττική δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα», συνεχίζει ο κ. Κασιμάτης. «Στην Αθηνών-Πατρών όμως, απ' όπου περνάω συχνά λόγω δουλειάς, δεν υπάρχει ούτε ένα πρατήριο. Η πολιτεία πρέπει να δώσει κίνητρα». Οπως όμως πιστεύει, «είναι θέμα πολιτικής ορισμένων "μεγάλων" που εκμεταλλεύονται τα καύσιμα και πουλάνε τη βενζίνη στον κόσμο με αυτή την κρίση με 1,5 ευρώ το λίτρο. Κάποιοι επωφελούνται και δεν θέλουν να ξυπνήσει ο κόσμος. Τους θέλουν όλους κοιμισμένους στη βενζίνη», καταλήγει.
Ολα αυτά, στην Ελλάδα. Στην Ιταλία, ένα εκατομμύριο οχήματα κινούνται με αέριο, στην Αυστραλία 500.000 και στο Ηνωμένο Βασίλειο 40.000. Επίσης, σε Αυστρία και Δανία πολλά λεωφορεία κινούνται με υγραεριοκίνηση, ενώ στην Ιαπωνία το 90% των ταξί λειτουργεί με υγραέριο. Στην Γαλλία πάλι, το κράτος επιχορηγεί το 80% της εγκατάστασης.
Ο Χρήστος Νισάκος είναι επαγγελματίας οδηγός ταξί. Εχει αλλάξει τρία αυτοκίνητα και όλα ήταν υγραεριοκίνητα. «Η κατανάλωση είναι περίπου 40% κάτω από τη βενζίνη, αλλά έχουμε και άλλα οφέλη», όπως λέει. «Εκτός από τα μηδενικά καυσαέρια, κάνω οικονομία στα λάδια και στα μπουζί, αφού το υγραέριο δεν έχει κατάλοιπα». Στο ταξί του που βρίσκεται στους δρόμους καθημερινά και επί 24ώρου βάσεως, έχει βάλει μικρή μπουκάλα 45 λίτρων για να γλιτώνει χώρο στο πορτ μπαγκάζ. Με κάθε γέμισμα της φιάλης μπορεί να διανύσει 480 χλμ.
Οπως έχει υπολογίσει, του στοιχίζει «περίπου οχτώ λεπτά το χιλιόμετρο για διαδρομές μέσα στην πόλη και έξι λεπτά σε ανοιχτούς δρόμους». Συνεχίζοντας, «το υγραέριο δεν νοθεύεται σαν τη βενζίνη. Είναι πιο "γλυκό" στη λειτουργία του, πιο ήρεμο και έχει καλύτερη λειτουργία ο κινητήρας». Ωστόσο υπενθυμίζει πως «πολλά ταξί στο παρελθόν είχαν βάλει υγραέριο, αλλά μετά το γύρισαν σε πετρέλαιο. Δεν τα ήθελαν και δεν τα έφερναν οι εισαγωγείς. Προωθούσαν μόνο τα πετρέλαια».
Πηγή: enet.gr [Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟ]
